Limonen stanowi element irytujący na rzecz skóry, zarówno wewnątrz doświadczeniach na ludziach w charakterze oraz na zwierzętach stwierdzono, że D-limonen jest czynnikiem drażniącym wobec oczu. Doświadczenia na świnkach morskich dowodzą, że utleniona modła limonenu, nie zaś w pojedynkę D–limonen, powoduje skórny odczyn alergiczny. Ponieważ D– plus L–limonen są enancjomerami, sformułowanie to prawdopodobnie znajdować się prawdziwe zarówno na rzecz D–limonenu w charakterze również na rzecz dipentenu. Sposób postępowania, niewinność substancji chemicznej także uzupełnienie przeciwutleniaczy, przypadkiem posiadać zatem wskazujący wpływ na właściwości alergiczne limonenu.
D–limonen był wielokrotnie traktowany jak skórny faktor prowokujący do wnętrza wielu badaniach in vivo na zwierzętach świnkach morskich dodatkowo królikach. W przypadku badań na królikach D–limonen spowodował podrażnienie oczu.
U zwierząt krytycznym organem, po doustnym jako także wewnętrznym zaaplikowaniu na powierzchnie komórek jest wątroba. Podczas doświadczeń zwierzęta zostały wystawione na bezpośrednią inhalację limonenu do wnętrza postaci aerozolu. Ekspozycja na limonen powoduje znaczne siła na działanie różnych enzymów wątroby, wagę wątroby, stopień cholesterolu oraz stopień strumienia żółci. W przypadku osobników męskich szczurów, wystawa na limonen powoduje skaza nerek plus zmiany nowotworowe nerek w środku postaci guzów.
Badania te nie są brane poniżej uwagę w środku szacowaniu zagrożenia chorobami nerek na rzecz zdrowia ludzkiego. D–limonen został przebadany na przestrzeni krótkoterminowych testów in vitro, wewnątrz których nie stwierdzono toksycznego działania na ludzkie komórki. Nie ma dowodów na to, że limonen wykazuje oddziaływanie teratogenne także embriotoksyczne.
W 6 europejskich klinikach dermatologicznych zbadano wpływ uczulające obydwu enancjomerów to jest D- plus L-limonenu. Testy uczulające przeprowadzono na grupie 2411 osób z zapaleniem skóry. Stwierdzono, iż:
Badania te dostarczyły kolejnych klinicznych dowodów na właściwości uczulające dodatkowo drażniące obydwu utlenionych form limonenu.
Badano też wpływ produktów utlenienia limonenu. Metodologia badań polegała na aplikacji skórnej produktów oksydacji limonenu na 2273 pacjentach (1519 - kobiet, 754 - mężczyzn) w środku 4 klinikach dermatologicznych do wnętrza Europie: Sztokholm, Lovanium, Lizbona oraz Sewilla, wewnątrz latach od momentu 1997 do 1999. W tym celu mieszaninę zawierającą D-limonen, 96,0%; α-pinen, 0,5%; sabinen, 0.2%; mircen, 2,7%; andlinalol, 0.4% (suma 99.8%) poddano procesowi oksydacji symulującej dar przechowywania plus magazynowania wskroś 10 tygodni (pozostało nieprzereagowane 40% limonenu). W wyniku badań stwierdzono, iż:
Dane te dostarczyły klinicznych dowodów na zaklasyfikowanie D-limonenu w charakterze środka uczulającego skórę, ze względu na produkty oksydacji powstające do wnętrza kontakcie z powietrzem.
Pacjenci, u których stwierdzono pozytywną reakcję na produkty oksydacji limonenu zostali poddani testowi na wyraźny limonen. Nie zobserwowano reakcji. Zostało zatem udowodnione, że najważniejszym alergenem jest epoksyd limonenu, który powoduje pozytywną reakcję dookoła 60% pacjentów. Warunki przechowywania, zastosowanie także godzina kontaktu z powietrzem mają znaczny wpływ na bezpieczeństwo używania środków zawierających limonen.